معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم دو فصلنامه پژوهشنامه تبلیغ اسلامی 3116-1529 1 4 2022 07 23 Foundations of anthropological in Alawi Tradition اصول انسان شناختی در سنت علوی 59 78 72835 10.22081/ofogh.2022.62567.1039 FA طاهره صالحی گروه فلسفه و حکت اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهراس، تهران، ایران Journal Article 2021 12 02 The purpose of this article is to study the tradition of the Amir al-Mu'minin (AS) as the confirming successor of the Prophet Khatam on the subject of knowing man, his position and how to deal with man. The research in this paper is of a fundamental type and its method is descriptive-analytical and the method of collecting information is based on library sources.The result of this research is that everywhere in the Alawite tradition there is talk of the inherent dignity that is common to all human beings;according to this existential relation, man is honored and his innate honor is so great that violating his sanctity as violating divine sanctity and punishing disrespect and ignoring it is the wrath of God. And in the social laws governing human life and the enjoyment of human rights in worldly life, the Alawite tradition expresses the centrality of human nature. Also in this tradition, acquired dignity, its criterion and its afterlife are mentioned, which is the result of this type of dignity, divine forgiveness. In the view of Imam Ali (AS), man is a creature who is God by nature and was not created for death, but for eternal and eternal life. As a result, the most important anthropological principles that can be extracted from the Alawite tradition are: "human dignity", "man knows God and seeks God" and "man is immortal". هدف این مقاله، بررسی سنّت امیرمؤمنان(ع) به‌عنوان جانشینِ تأییدشده نبی خاتم(ص) در موضوع شناخت انسان، جایگاه او و چگونگی مواجهه با انسان است. تحقیق در این نوشتار، از نوع بنیادی است و روش آن، توصیفی ـ تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات، بر پایه منابع کتابخانه‌‌ای می‌باشد. حاصل این تحقیق، آن است که در جای‌جای سنّت علوی، سخن از کرامت ذاتی است که مشترک میان همه انسان‌هاست. بنا بر همین ارتباط وجودی، انسان حرمت می‌یابد و شرف ذاتی او به قدری عظمت دارد که نقض حریم او، به مثابه نقض حرمت الهی و سزای بی‌حرمتی و نادیده گرفتن آن، خشم پروردگار است. در قوانین اجتماعی حاکم بر زندگی انسان‌ و برخورداری از حقوق انسانی در زندگی دنیوی، سنّت علوی بیانگر محوریت کرامت ذاتی انسان است. همچنین در این سنّت، به کرامت اکتسابی، معیار و آثار اخروی آن اشاره شده  که نتیجه این نوع از کرامت، آمرزش الهی است. در دیدگاه امام علی(ع)، انسان موجودی است که فطرتاً خداجوست و نه برای مردن، بلکه برای زندگی جاویدان و ابدی آفریده شده است. مهم‌ترین اصول انسان‌‌شناختی قابل استخراج از سنّت علوی، عبارت‌اند از: «کرامت انسانی»، «خداشناس و خداجو بودن انسان» و «جاودانه بودن آدمی». https://jip.dte.ir/article_72835_ca3040c7caabf4c9901d15c2e0255c92.pdf